Bianca van Dop

Ik ben Bianca van Dop-van Marrewijk, weduwe (wat een vreselijk woord), moeder van Melle, Marle, Mika* en Milen. Mijn man, de liefste Pappa is op 24 juni 2014 overleden aan een hersentumor.

Zoals de meeste mensen wel weten, zet ik me al een paar jaar in voor Team Westland. Ook dit jaar ga ik weer de Tourmalet beklimmen, maar dit wordt een bijzonder jaar voor mij. Op 17 juni 2020, hoop ik samen met mijn zoon Melle, die op die dag 19 jaar wordt, boven op de berg te staan. Bijzonder om dit samen te doen, maar ook een overwinning van 6 moeilijke jaren. Het valt niet mee om als gezin het verlies van je “allerliefste” te verwerken. Het levert de nodige strijd en geeft veel verdriet tussen een moeder en haar puberzoon. Een soort berg met hele diepe dalen met hopelijk op 17 juni een heel mooi hoogtepunt. Als wij samen die berg kunnen beklimmen, dan weet ik, dat wij weer een stapje verder zijn in onze verwerking.

Onze motivatie is om veel geld op te halen voor de gezinnen die nu strijden tegen deze oneerlijke ziekte. En wij hopen dat er een tijd komt dat gezinnen het verdriet van het verlies van hun “allerliefste” bespaart kan blijven.

Ik ga voor de 4e keer mee met Team Westland.

Op 17 juni ga ik sowieso fietsend de berg op, maar misschien ook nog een keer wandelend.

Ik hoop weer op een mooie, zonnige en gezellige maar ook emotionele week op de Tourmalet met veel lieve en leuke mensen, die er allemaal zijn met hetzelfde doel, namelijk iets doen voor de medemens.